Weekly News

Bijtelling en de belastingdienst

Voor de belasting is het noodzakelijk om gereden (privé)kilometers met de zakelijke auto vast te leggen. Die registratie ging niet zonder slag of stoot.

"Dan zal de elektriciteit duurder worden. De inkomsten moeten ergens vandaan komen.”

Het eerste decennium van deze eeuw: tal van bedrijven, gauw een stuk of honderd, adverteren in kranten en andere bladen met hun ritregistratiesysteem. Dat is kort gezegd een apparaat in de auto met gps, een communicatiemodule en software op een centrale locatie. Maar er bestaan verschillende technieken en methodes en volgens sommige bedrijven voldoen hun systemen aan de eisen van de Belastingdienst. Maar de fiscus heeft helemaal niets geformaliseerd.


Wat blijkt: het is één grote chaos. Sommige bedrijfjes gaan alweer snel failliet, waardoor data verloren gaat. Ambtenaren weten niet altijd hoe ze bij die data moeten komen. Sommige auto’s registreren middels een datacardreader, maar eenmaal in de computer blijkt die kaart niet alle ritten te hebben geregistreerd. Dataservers blijken niet altijd goed beveiligd en de privacy is maar matig gewaarborgd. Het lijkt wel of de wereld van ritregistratie is overgeleverd aan handige IT-jongens die in China gps-trackers van een paar tientjes kopen. Een markt vol cowboys op een zolderkamer.

“Ritregistratie is geen rocket science,” zegt Johan Pot, voorzitter van de Branchevereniging Leveranciers Ritregistratiesystemen (BVLR), tien jaar later. “Het was een booming markt en wij wilden ons beschermen tegen die cowboymarkt.”

 

De BVLR gaat samen met de Belastingdienst, Vereniging Zakelijke Rijders en de RAI Vereniging om de tafel. Er moet duidelijkheid komen over de wensen en eisen rond rittenregistratie. Na jaren overleg ontstaat in 2013 de Stichting Keurmerk RitRegistratieSystemen. Die geeft een keurmerk af aan bedrijven die systemen ontwikkelen die voldoen aan de gestelde eisen: sluitende ritregistratie (beveiligd, niet mee te frauderen), garantie van continuïteit bij calamiteiten (bijvoorbeeld faillissement, zoals beschreven) en waarborging van privacy.

 

De stichting heeft nu achttien ‘deelnemers’, doorgaans de leveranciers van de softwaresystemen. Die worden elke drie jaar onderworpen aan een audit door een onafhankelijke partij. Omdat ook alle gegevens volgens de wet zeven jaar bewaard moeten worden, is de continuïteit beter gewaarborgd, zegt Pot. “Daarmee is het probleem van die vluchtige zolderkamerbedrijfjes ondervangen. Als zo’n bedrijf in de problemen komt, kan men voorlopig nog wel even bij de data en is de fiscale continuïteit gegarandeerd.”

 

De branchevereniging BVLR houdt zich steeds meer bezig met privacy, dataopslag, data-uitwisseling en veiligheid. Voor autorijders die met hun ritregistratiesysteem zijn aangesloten bij BVLR geldt dat zij zelf bepalen wat er met hun data gebeurt.

 

Dat geldt ook voor privéritten: door een druk op een knop kunnen zij aangeven welke ritten privé zijn of voor het werk. De bijtelling, het bedrag dat bij het loon wordt opgeteld bij privégebruik van de zakelijke auto boven de vijfhonderd kilometer, heeft de komende jaren de warme belangstelling van Pot en de zijnen.

Het liefst gaat BVLR naar een gestaffelde bijtelling. Dat houdt in dat er geen standaard bijtellingspercentage is, maar dat die afhankelijk is van het aantal gereden privékilometers. Hoe meer privékilometers, hoe hoger het percentage. “Dat is het meest fair,” zegt Pot. “Dat vinden ook fiscalisten. Maar of de gestaffelde bijtelling er komt, hangt af van de Belastingdienst. Als de inkomsten uit de bijtelling dan minder zijn, dan gaat het niet door. De fiscus wil minstens evenveel als nu het geval is.”

In dat opzicht is ook de ontwikkeling van elektrische auto’s interessant. Hoe zuiniger de auto, hoe minder bijtelling en hoe meer elektrische auto’s, hoe minder inkomsten uit die bijtelling.

 

Delen

Journalist

Wesley Meijer

Related articles